sory!!

assalamualaikum...
sory sesangat ek v.i.p kuh sekalian...lama gile x post pape...almaklum...kengkonon bz...

papepon, x lama lg insyaAllah akan ader paparan baru utk tatapan anda2...sbb per???saye tulis kat buku dlu~*laptop x dak~~

alkisah, sekarang jam pukul 2.45 am...tersangat segar mata sebab saye minum segelas kopi (2 bungkus dgn krimer 3 bungkus)...haha...sbb pa??gosip nan group farm management..hehe

nak citer pasal per??hah??ntah..tulis jerr...

tadi kat AFS, buku hijau, dak kelas saye pasang sangkar utk bele ikan...ikan tilapia merah...haha...dapat anak lagi...pasnie abis kehulu kehilir la...sekejap anak ayam, sekejap anak ikan...haha....*kalo dekat gagah lagi...tapi ??? jao wokk....haha....x pa, x pa...demi ilmu hamba turutkan...kate bdk ladang~disebabkan faktor ini, saya memutuskan untuk membeli basikal~hehe...RM260 utk beskal gear...cantik la tu kan???request utk kaler merah, tapi yg ader just biru nan hitam....saye pilih biru!!tapii, tu la....duit lagi......lantak ler....happy gak kan???

kelas ict plak, hmm...BEST!! haha....sbb??lepas siap assignment jer, bole da teros berFb...hehe...ebat la kan, on9 dlam kelas...sape x seronok kan??hehe...tapi, td agak hangat la...kene bahan nan peah n yan ...haha...makan kat facebook??ak sowg jerr bole wat kot...haru2...hehe...sorry yep geng...sy sensitif sket kalo dok maen parent nie..hehe...taleyh..neway, sedap kowg bahan saye ek??gelak2 dpn tutor siapp...*nmpk mcm x hormat kan???kengkonon da ebat la tuh..*padahal menaip pon masih sebijik2...ish3...hmm, kowg, i lapp u!!!

peah n yan yang terbaik~

dlm pade happy, normal la utk mule terselit rase geram, kecewe...ader ke patot, sedang saye menikmati mee bandung kat kk1, saye dpt tau kwn saye telah dibuli oleh org..duhh..mcm x bace AUKU...mengikut peraturan universiti, kite x leyh mendatangkan kecederaan kpd penuntut laen...x takot ka??mengacah pon x bole tau x??jadi paper kat kwn saye, siap la...saye janji, die akan terima balasan yang sepatutnye..

sape x syg kwn kan???

tak ketahuan

Assalamualaikum..

kepada sesiapa yang membaca..saya nak berceritera tentang kawan-kawan. saya pelik akan perubahan demi perubahan yang berlaku. ialah, diawal perkenalan, saya mengenali mereka dengan imej ini. tup-tup berubah menjadi itu. apa nak jadi? apa yang berlaku?

kalau perubahan itu mencoretkan senyum pada yang melihat, insyaAllah tiada masalah bagi saya. tetapi andai perubahan itu mengundang duka, wajarkah??

emosi milik sendiri..siapalah saya untuk menegur..

sedangkan lidah lagi tergigit, inikan pula suami isteri.. contohilah sifat pantai pada ombak.. biar sering dihempas dek badai ombak, pantai setia meneman hingga ke akhir dunia.. tapi, ibarat lidah tidak bertulang, menuturkan senang melaksanakan payah.. manusia...manusia..tepuklah dada, tanyakan iman di dalamnya...

kalau dulu teman, kini telah bermusuhan.. kalau dulu bermusuhan, kini menerbit pula pertengkaran.. bila masanya untuk pertengkaran menjadi damai??

kawan-kawan,

saya yang melihat, saya yang merasa.. sengsaranya melihat kita terpisah dek ego di dada, peritnya dilabel puak-puak berbeza.. saya merindu KITA yang dulu.. KITA yang bersahabat tanpa menyulam dendam..

hentikanlah sengketa..elakkan lah terasa dan merasa.. andai perkara ini tetap dirasa dan merasa, simpanlah ia dengan kemas di rohani.. elakkan penghamburan kata-kata berlembing racun... kata-kata yang kelak membunuh segala kenangan indah...hentikanlah juga segala racun hasut..apakah yang kawan-kawan dapat dengan menjadi penghasut?? relakah melihat kemusnahan KITA??

saya sayang kawan-kawan...saya sayangkan KITA...sayang sangat-sangat..

terasa dalam mimpi apabila keadaan yang saya impikan menjadi kenyataan.. hari sabtu menjadi hari terindah buat saya..melihat kebersatuan KITA...bahagia...gembira...girang tak terkira..

harap-harap, semua ini berkekalan.. biar apa yang orang perkatakan tentang KITA, yakinlah bahawa semuanya boleh diubah menjadi yang terbalik..tapi kawan-kawan, apa yang dikata orang haruslah kita perbetulkan.. hal ini kerana, kebenaran ada di sebalik kata cerca...renung-renungkan..

apabila menaip satu demi satu perkataan, saya menyedari... saya juga melakukan kesalahan demi kesalahan ini.. oleh hal yang demikian, biarlah saya akhiri coretan kali ini dengan,

Maafkan kekhilafan saya , kawan-kawan..